søndag 24. juni 2018

Storfint besøk frå det høge arktis

I forgårs skulle eg til Runde for å gjere feltarbeid i fuglefjellet der ute. Det passa utmerket når det hadde dukka opp ei kvalross på øya. Den måtte eg jo få med meg...

Akkurat denne kvalrossen vart først sett på sjøen utanfor Fosnavåg forrige laurdag. Etter det vart den igjen sett på Vågsholmen i Fosnavåg, før den no dukka opp på Hamarsneset på Runde. Der den først vart sett rundt midnatt, natt til 22. juni.

Då eg ankom Runde, på ettermiddagen 22. juni, var det ikkje vanskelig å sjå kor kvalrossen oppholdt seg. På bilvegen, som ligg berre nokre få timeter frå der den store selen låg, stod det nemlig parkert mange bilar. Der stod også "opplaina" mange folk som betraka det store dyret. Eg må innrømme at eg ikkje såg kvalrossen med ein gong, den gikk nemlig svært godt i ett med steinane i fjøra.

Her ligg kvalrossen (t.v.) med ein stein som pute. Hadde eg gått forbi på vegen, 
utan eg visste at kvalrossen var der, hadde eg nok fort gått rett forbi. 
Den såg jo ut som ein stein... 

Kvalrossen er ein høgarktisk art, som vi finn nærmast oss på Svalbard. Stundom kjem det enkeltindivid nedover langs Norskekysten, slik som denne. Dette dyret, ein yngre hann, har nok ikkje starta på voksenlivet for fullt, og har kanskje lyst på eit lite eventyr før den gjer nettopp det. Kvalrossen kan visst bli biologisk kjønnsmoden allereie i 5-6 års alderen, men hannar er normalt ca. 15 år gamle før dei er sterke nok til å kjempe seg til retten til å pare seg. Og hodyr er ca. 10 år gamle før dei får sin første unge.

Ein fullvoksen hann kan bli så stor som 3,5 meter lang og vege over 1,5 tonn. Dette dyret var ikkje heilt i den enden av skalane, i alle fall ikkje enda, men den vog nok fort ca. tonnet.

Rundt desse øyane i ytre Herøy er det mange langgrunne områder som passar perfekt for ein kvalross. Der er også mange muligheiter til å legge seg på land for å kvile seg. Når det gjeld dietten til dette dyret, så består den for det meste av muslingar som dei beitar på, på botnen. Det er altså viktig med rette bunnforhold for muslingane dei et, og også at det ikkje er for djupt å dukke dit. Ein kvalross tek også fisk, og også stundom både fugl og andre selar.

Her er nokre bilder av dette utrulig mektige dyret. Den låg for det meste og sov, 
men av og til vakna den til liv for å flytte på seg. 






tirsdag 5. juni 2018

Egretthegre, skjeand m.m. mars - mai 2018

Den siste tida har det blitt ekstremt mange timar i felt. Det har då vore snakk om feltarbeid på Runde, samt feltarbeid på mine eigne prosjekt. Dessverre har det ikkje blitt sett all verdens av sjeldenheiter, men eg har i løpet av desse månadane fått meg ein ny art for øyane. Den 9. april, då eg var på veg over til Voksa med bil, såg eg ein kvit prikk i sitkagranene på Flatøya. Der skulle det jo ikkje vere noko kvitt... Det første eg tenkte var egretthegre. Og heldigvis hadde eg rett. For i gråhegrekolonien på Flatøya satt det nemlig ein nydelig kvit egretthegre. For meg vart dette den 230. fuglearten på Sandsøya og Voksa, og den andre nye for året, etter fossekallen i januar. Egretthegre vart derimot ikkje ein ny art for øyane. Tidlig på 2000-talet vart det nemlig sett ein i Sandsvågen på Sandsøya av lokalbefolkninga.

Dei siste åra har det blitt sett fleire og fleire egretthegrar i Norge, og om arten ikkje allereie har hekka her, er det nok like før. Egretthegren har ein søraustlig utbredelse, men dei siste åra har den komt inn som hekkefugl også lenger nord/nordvest. I følge det som står skrive på Dansk Ornitologisk Forening sine nettsider, så vart egretthegre funnen hekkande både i Tyskland, England og Sverige i 2012. Og i 2014 vart den også påvist hekkande i Danmark. Er Norge det neste landet på lista?

Her er nokre bilder av fuglen frå Flatøya. Det gule nebbet og mangel på forlenga prydfjører på nedrygg og hals/bryst, viser at det må vere ein 2K-fugl, altså ein fugl som blei klekt i 2017. 
Egretthegre 2K, Flatøya 9. april 2018

Egretthegre 2K, Flatøya 9. april 2018

Egretthegre 2K, Flatøya 9. april 2018

Egretthegre 2K, Flatøya 9. april 2018

Egretthegre 2K, Flatøya 9. april 2018

Egretthegre 2K, Flatøya 9. april 2018

Den 21. april vart det også sett ein egretthegre i Grimstadvatnet på Hareid, som eg også fikk med meg. Der var det snakk om ein voksen fugl i praktdrakt. Med forlenga prydfjører, mørkt nebb, og også raude tibia.

Her er ein link til eitt par bidler av hegren frå Hareid:  http://artsobservasjoner.no/Image/938578


3. obs for øyane
Av andre uvanlige fuglar, kan eg nemne, for min del, øyane sin tredje observasjon av skjeand. Tidligare har eg sett ein hann ved Varholmen på Sandsøya (2007), og eitt par i Sandsvågen på Sandsøya (2014). Årets fugl, ein hann, blei sett 2. mai i Småsunda ved Voksevegen, like nord for Voksa. Den låg og beita i tangen der. Skjeanda er hovudsaklig ein sør/søraustlig art som hekkar i frodige og produktive ferskvatn. Dei kan også i sjeldne tilfeller hekke ved saltvatn og brakkvatn. I Møre og Romsdal er arten påvist hekkande i Myklebustvatnet ved Fosnavåg, på Borgarøya utanfor Ulsteinvik, i Grimstadvatnet ved Hareid, på Sulalandet i Sula kommune og i Fræna. Skjeanda er ein fåtallig hekkefugl her til lands. I det forrige århundret auka bestanden av skjeand i Norge. Dette skuldast nok ei utvandring frå aust pga. øydeleggelse av hekkehabitat som ei følgje av oppdyrking. Her til lands har også auka på tilfredsstillande vatn som ei følge av menneskeskapt oppgjødsling, hovudsaklig frå landbruket, spelt inn på bestandsauken. Bestandstoppen hadde vi på 1970- og tidlig 80-tal. Etter dette har antalet hekkefuglar avtatt.

Skjeand 2K+ M, Småsund, Voksevegen 2. mai 2018

Skjeand 2K+ M, Småsund, Voksevegen 2. mai 2018

Skjeand 2K+ M, Småsund, Voksevegen 2. mai 2018

Av andre uvanlige fuglar, kan eg nemne øyane sitt 5.-6. funn av sivhauk. Den 9. mai såg eg nemlig eitt hofarga ind. aust på Voksa. Ut i frå at den var fiskemåsestor, så er det nok liten tvil om at det dreia seg om ein 2K hann. Det kan også nemanst at eg høyrde ein syngande vendehals på Støyle, Sandsøya 10. mai. Den hadde då blitt høyrd i nokre dagar av onkelen min.


Tilbake som hekkefugl...
Som eg nemne til å begynne med, så har det blitt brukt ufattelig mykje tid i felt i det siste. Ein god del av denne tida har blitt brukt på kartlegging av svartstruper på Sandsøya. Etter å ha vore borte som hekkefugl sidan 2015, hadde eg store forhåpningar om at dei i 2018 igjen ville hekke her på øya. I vinter vart det nemlig sett to overvintrande hannar. Visst dei greidde vinteren, som ikkje var alt for hard, var sjansen stor for at dei kunne danne par og då få fram ungar. Dessverre, ser det ut som om at berre ein av hannfuglane greidde vinteren. Fuglen som overvintra i Hellandsvågane, heilt vest på Sandsøya, blei ikkje sett igjen etter 18. januar. Denne fuglen var ein 2K, altså ein fugl klekt i 2017. I motsetning til fuglen som overvintra i Våge, som såg ut til å vere ein 3K+ fugl, så hadde den ikkje erfaring med overvintring. Ei slik erfaring kan vere heilt avgjerande på om overvintringa lukkast eller ikkje. For går det først gale får du ikkje eit andre forsøk...

I Sandsvågen, Sandsøya sin beste hekkeplass for arten, vart det sett ein hann på hekkeplass i lyngheia 23. mars. Dette var høgst trulig den same fuglen som overvintra i Våge. Både fuglen i Våge og fuglen som dukka opp i Sandsvågen, var 3K+ fuglar. Visst det er par som overvintrar i lag, og begge greier seg gjennom vinteren, kan dei starte hekking veldig tidlig. I 2015 blei første egg, i første kull, lagt allereie rundt 20. mars. I år var det kaldt lenge, og det var heller ingen hoer i området, dermed var det umulig å gå til hekking like tidlig.

Denne fuglen kan aldersbestemmast til 3K+ på blant anna manglande mytegrense i tertiærar, eller mellom tertiærar og armsvingfjører. Vidare så er det liten til minimal slitasje på handsvingfjører og stjertfjører, og form og kvalitet på desse viser dei er av adult type. 
Svartstrupe 3K+ M, Sandsvågen, Sandsøya 23. mars 2018

Svartstrupe 3K+ M, Sandsvågen, Sandsøya 23. mars 2018

Den 11. april reiste eg til Finnmark. Eg hadde då fortsatt ikkje sett ein hofugl i lag med hannen. Då eg kom heim 22. april, var det derimot ei hoe på plass, samt at det hadde dukka opp ein hannfugl til, ein 2K-fugl. Denne hannfuglen holdt det gåande i ca. 2 veker før den forsvann. Det har ikkje lukkast å finne han andre stadar på øya.

Denne hannen kan aldersbestemmast til 2K (klekt i 2017) pga. kontrast mellom nye 2. generasjons tertiærar, som blei inkludert i den postjuvenile mytinga, og slitte juvenile armsvingfjører, samt stor slitasje og generelt dårlig kvalitet på juvenile sving- og stjertfjører. 
Svartstrupe 2K M, Sandsvågen, Sandsøya 25. april 2018

Svartstrupe 2K M, Sandsvågen, Sandsøya 25. april 2018

Svartstrupe 2K M, Sandsvågen, Sandsøya 25. april 2018


Hofuglen kan aldersbestemmast til 2K på det same som hannen over, altså myteskille i tertiærar, samt stor slitasje og dårlig kvalitet på juvenile sving- og stjertfjører. 
Svartstrupe 2K F, Sandsvågen, Sandsøya 24. mai 2018

Svartstrupe 2K F, Sandsvågen, Sandsøya 25. april 2018

Når det gjeld paret, altså den voksne (3K+) hannen og den nye unge (2K) hoa, så danna dei par og har per dags dato fått fram eitt ungekull. Den 8. mai såg eg hoa kome flygande ut av reiret med klekkeskal. Og 9 dagar etter, på sjølvaste 17. mai, var eg sta og ringmerkte fire velskapte ungar. 24. mai, då ungane var 16 dagar gamle, hadde dei forlatt reiret.

Her er eit bilde av ein av dei fire ungane tatt under ringmerking 17. mai, då ungane var 8-9 dagar gamle.
Svartrupe pullus, Sandsvågen, Sandsøya 17. mai 2018

Her har vi den same ungen 13 dagar etter, då ca. 22 dagar gammal. Dei mørke øyredekkarane, i tillegg til mykje kvitt på indre store armdekkarar, viser at fuglen er ein hann. 
Svartstrupe 1K (juvenil) M, Sandsvågen, Sandsøya 30. mai 2018


Tilbakevendande grashoppesongarar
Også i år har eg vidareført grashoppesongarprosjektet mitt. Det innebærer blant anna å gå rundt å lokalisere nyankomte fuglar ved hjelp av lyd. I år lokaliserte eg årets første hann 30. april. Det var ein fugl som eg ringmerkte på same plass, i Våge på Sandsøya, tilbake i 2016, og som då er her for det tredje året på rad. I 2016 ankom han territoriet sitt i Våge natt til 8 mai, i 2017 ankom han natt til 1. mai, og i år ankom han enten natt til 29. eller 30. april. Han kjem altså berre tidligare og tidligare... 

Grashoppesongar 4K+ (3 år eller eldre) M, Våge, Sandsøya 30. april 2018

Den andre tilbakevendande grashoppesongaren eg har komt over i 2018, sat og song på Remøy, Remøya natt til 24. mai. Han blei ringmerkt på same plass 22. juni 2015. Han vart sett der også i 2016, medan den i fjor ikkje blei lokalisert. I år er han derimot på plass igjen. Denne fuglen er då altså minst 4 år gammal, og blir då ein av Norges eldste registrerte grashoppesongarar. Verdens eldste grashoppesongar vart kontrollert 5 år og 11 mnd. etter merking. Eg har altså noko å strekke meg etter... 

Grashoppesongar 5K+ (4 år eller eldre) M, Remøy, Remøya 24. mai 2018

Grashoppesongar 5K+ (4 år eller eldre) M, Remøy, Remøya 24. mai 2018

Totalt så har eg så langt i 2018 (per 4. juni) lokalisert 8 grashoppesongarhannar på Sandsøya og Voksa, i tillegg til 4 hannar utanfor øyane. Meir om desse vil eg kome tilbake med seinare. 

mandag 29. januar 2018

5.-26. januar 2018

I løpet av januar så langt har det blitt ein del fugleskoding. Og som det brukar å vere på denne tida av året, så går det mest i måsar. På Sandshamn på Sandsøya har det vore lite måsar å sjå. Ikkje alt for mange fiskebåtar som har vore inne og levert fisk på fiskemottaket, i alle fall ikkje på dagtid, i kombinasjon med mykje fint vër, har resultert i at måsane nok har holdt seg for det meste til havs. Men litt måsar har det jo tross alt vore å sjå. Dei beste dagane denne månaden var den 5. og 6. januar. Desse to dagane var det mange hundre måsar å sjå på Sandshamn. Blant desse vart det sett minimum 2 2K polarmåsar, og minst 3 grønlandsmåsar, derav i alle fall 2 adulte og 1 2K. Etter dette dabba det av, og enkelte dagar har det vore så få som 60-70 måsar inne på hamna, noko som ikkje akkurat er noko å skryte av. Eg har også sett at dei fuglane som har blitt sett tidligare er dei same som går igjen, og at det dermed så langt ikkje har vore mykje utskiftning. Men dette vil nok forandre seg når vinterfisket tek til for fullt, i kombinasjon med nordtrekket av måsar som skal tilbake til hekkeplassane sine.



Etter at eg i fjor anskaffa meg båt, så har eg også hatt muligheit til å forflytte meg rundt i fjordsystema og rundt øyane her på søre Sunnmøre. Dette gir meg muligheit til å få eit meir heilheitlig bilde på korleis måsane brukar dei forskjellige områda. Og ikkje minst få lest av og avbilda ringmerkte fuglar som ellers ikkje ville blitt observerte. Det er akkurat dette med å få avbilda fuglar med kjent alder og fødeplass som er så verdifullt. Då kan ein studere fjørdraktene til måsane i dei forskjellige aldersklassene og dermed få eit betre bilde på variasjonen i fjørdrakta i dei forskjellige alderane. Dette har ikkje blitt gjort her i området tidligare. 

I løpet av perioda f.o.m. 5 januar t.o.m. 26. januar har det blitt fleire båtturar. Eg har besøkt plassar som Volda, Lauvstad, Fosnavåg, Fiskå, Åheim, Leikanger osv. På desse turane har det blitt lest av og avbilda fleire måsar. På turen min den 26. januar rundt Bergsøya og Gurskøya kom eg også over 3 grønlandsmåsar. Under finn du bilder av to av dei. 

Grønlandsmåse 2K (1. vinter) Stokksund, Herøy kommune 26. januar 2018

Grønlandsmåse 2K (1. vinter) Stokksund, Herøy kommune 26. januar 2018

Grønlandsmåse 2K (1. vinter) Stokksund, Herøy kommune 26. januar 2018

Grønlandsmåse 2K (1. vinter) Stokksund, Herøy kommune 26. januar 2018

Grønlandsmåse 5K+ (4. vinter eller eldre) Larsnes, Sande kommune 26. januar 2018


Forskjellige aldersklasser
Men det er jo sjølvsagt fuglane som er ringmerkte med kjent alder og kjent fødeplass som er mest verdifulle. Her er bilder av nokre utvalgte fuglar eg har lukkast å få lest av og avbilda i januar. Det er her snakk om representantar for alle dei seks første draktene/aldersklassene. Ein gråmåse kan vere utfarga i si 4. drakt, men som oftast heng det igjen litt pigmentering her og der, særlig i stjert og på handdekkfjører. Ein del fuglar er også så seint utfarga at dei i si 4. drakt (4. vinter) ikkje er mulig å skille frå ein fugl i si tredje drakt (3. vinter). Slike fuglar vil nok i mange tilfeller også ha restar av immaturitet i si femte drakt (5. vinter), og vil dermed overlappe med fuglar i si fjerde drakt (4. vinter).  Kort fortalt, variasjonen er stor! Er ikkje fuglane ringmerkte slik at alderen er kjent, så blir det å aldersbestemme fuglar i tredje, fjerde, og femte drakt i mange tilfeller berre "kvalifisert" gjetting. 


Gråmåse «J864K» (2K/1. vinter)
Gråmåse 2K (1.vinter), Sandvika, Volda kommune 2. januar 2018

Gråmåse 2K (1.vinter), Åheim, Vanylven kommune 21. januar 2018
Gråmåsen «J864K» blei ringmerkt som ein ikkje flygedyktig unge i måsekolonien i Kvalsvika på Nerlandsøya 4. juli i fjor (2017). Etter merking blei den sett på Sandshamn på Sandsøya den 14. august. Etter dette blei den ikkje observert før den blei sett i Sandvika i Volda kommune 2. januar. Etter dette virkar det som eg har møtt på den alle plassane eg har vore. Den har blitt observert på Rovde (Vanylven kommune), Åheim (Vanylven kommune) og no sist også i Fosnavåg (Herøy kommune). Dette er altså ein fugl som fartar ein del rundt. 

___________________________________________________________________________


Gråmåse «J798K» (3K/2. vinter)
Gråmåse 2K (2.vinter), Syvdsfjorden Vanylven kommune 12. januar 2018

Gråmåse 2K (2.vinter), Syvdsfjorden Vanylven kommune 12. januar 2018
Gråmåse «J798K» blei ringmerkt i måsekolonien i Kvalsvika på Nerlandsøya i Herøy kommune 8. juli 2016. Dette var første observasjon etter merking.

___________________________________________________________________________


Gråmåse «JAP52» 3-4K (3. vinter)
Gråmåse 4K (3. vinter) Vålnes, Herøy kommune 26. januar 2018

Gråmåse 3K (3.vinter), Vålnes, Herøy kommune 16. desember 2017
Gråmåsen «JAP52» vart ungemerkt i Kvalsvika på Nerlandsøya 5. juli 2015. Den held seg no i området rundt opprettsanlegget på Vålnes på Gurskøya i Herøy kommune. Første observasjon etter merking vart gjort no i desember, og den har ikkje blitt observert andre plassar enn rundt det dette oppdrettsanlegget. Ein slik fugl vil utsjånadsmessig overlappe med ein seint utfarga fugl som er året eldre. 

___________________________________________________________________________


Gråmåse «J7294» (5K/4. vinter)
Gråmåse 5K (4. vinter), Rovde 12. januar 2018
«J7294» vart som dei tre føregåande måsane også ringmerkt i Kvalsvika på Nerlandsøya. Den blei ringmerkt der som ein ikkje flygedyktig unge 4. juli 2014. No held den seg tydeligvis for det meste i Rovdefjorden, der den har blitt observert både på Vålnes på Gurskøy-sida, men også på Rovde. Før mine tre observasjonar av den no i desember og januar hadde den ikkje blitt sett meir enn ein gong etter merking. Legg merke til pigmenteringa på dei små haddekkarane. Sett bort i frå det så er fuglen utfarga. Den har ein del mørkt i nebbet, men ei slik nebbteikning kan ein også finne på eldre fuglar. 

___________________________________________________________________________


Gråmåse «J6134» (6K/5. vinter)
Gråmåse 6K (5.vinter), Mårset, Syltefjorden 21. januar 2018

Gråmåse 6K (5.vinter), Mårset, Syltefjorden 21. januar 2018
J6134 vart ungemerkt på Storholmen i Sande kommune 30. juni 2013. Før eg no såg fuglen i Syltefjorden 21. januar så hadde den ikkje blitt observert sidan eg såg den på Åheim 20. februar 2014, altså for nesten 4 år sidan. Legg merke til at fuglen fortsatt ikkje er 100% utfarga. Den har nemlig fortsatt litt pigmentering igjen på stjertfjørene. Altså, ein fugl som har pigmentering i stjert, og også på handekkarar/lisjevinge, men ellers er fullt utfarga, kan i realiteten like godt vere ein 6K (5.vinter) som ein 5K (4. vinter). 

___________________________________________________________________________


Gråmåse «FA17160» (7K/6. vinter)
Gråmåse 7K (6.vinter), Syvdsfjorden, Vanylven kommune 12. januar 2018

Gråmåse 7K (6.vinter), Syvdsfjorden, Vanylven kommune 12. januar 2018
Gråmåsen med metallring nr. FA17160 vart ringmerkt som ein ikkje flygedyktig unge på Hareid 9. juli 2012. Dette er altså ein fugl som til sommaren blir 6 år gammal, eller slik vi klassifiserar den, i sitt 7. kalenderår (7K). Dette var første observasjon etter merking, eller rettare sagt, første avlesing etter merking. Slike metallringar er bort i mot umulige å lese av i felt, og hadde den hatt ein fargering i tillegg skal eg love deg at den hadde blitt avlest fleire gongar allereie. Denne måsen er 100% utfarga, med ingen teikn til immaturitet. 


På plass på hekkeplass...
No i siste halvdel av januar startar dei første måsane å dukke opp på hekkeplassane sine. Medan mange gråmåsar som hekkar her i området blir værande gjennom vinteren, så trekker dei fleste svartbakane sørover, enten over til Storbritannia, eller nedover langs kystane på kontinentet sør til Frankrike, og overvintrar der. Desse fuglane dukkar opp på holmane og skjera dei hekkar på i desse dagar. I år såg eg den første lokale svartbaken som er ringmerkt sitte på skjeret der den hekkar den 16. januar. 

Lokal hekkefugl merkt i Vest-Agder
På heimvegen frå båtturen eg hadde innover i Vanylven til Fiskå og Åheim den 21. januar, kom eg over ein fargemerkt svartbak på Sandholmane rett nord for Frekøy fyr sør for Kvamøya i Sande kommune. Etter å kasta ut litt brød fikk eg den inn til båten, og eg lukkast å få lest av fargeringen den hadde på venstre bein. Det viste seg at dette var «JT334», ein hannfugl som opprinnelig er ringmerkt i Mandal i Vest-Agder. Den blei ringmerkt der 28. februar 2014 som ein 2K fugl. Eg så den ved eit par anledningar ved måsekolonien på Storholmen, nokre hundre meter lenger nord, i fjor. Den var då i sitt 5. kalenderår og kunne strengt tatt ha hekka i området. Eg lukkast dessverre ikkje med å lokalisere den då. I år derimot satt den som den einaste voksne svartbaken i området inne på eit skjer som høgst sansynlig er der den vil prøve å slå seg ned å hekke. Då eg var tilbake der tre dagar etter var det den som dominerte området, og den jaga vekk alt og alle som vart for nærgåande.

Legg merke til at sjølv om svartbaken «JT334» no er i sitt sjette kalderår, så har den fortsatt teikningar i fjørdrakta som viser at det er snakk om ein "yngre adult". Den har nemlig pigmentering på dei midtre stjertfjørene. Etter nesten myting til sommaren/hausten vil nok denne fuglen vere 100% utfarga. 
Svartbak 6K (5.vinter) Sandholmane, Sande kommune 21. januar 2018

Svartbak 6K (5.vinter) Sandholmane, Sande kommune 21. januar 2018

Svartbak 6K (5.vinter) Sandholmane, Sande kommune 21. januar 2018

Svartbak 6K (5.vinter) Sandholmane, Sande kommune 24. januar 2018


Storskarv frå Røst
Det er ikkje berre måsar eg har lukkast å få lest av på båtturane mine den siste tida. Den 21. januar var eg sta og bunkra på hamna i Haugsbygda på Gurskøya, før eg reiste innover i Vanylven. Der kom eg over ein storskarv med metallring. Normalt så vil det vere svært vanskelig, om ikkje umulig, å få lest av ein slik ring. Heldigvis var denne fuglen eksemplarisk, og satt rolig på jernstaken den satt på sjølv om eg berre var 6-7 meter unna. Folk som eventuelt såg meg lurte nok på kva i alle dagar eg holdt på med då eg dreiv og gikk rundt denne staken med båten. Til dei kan eg seie at eg berre prøvde å få tilstrekkelig med bilder slik at eg kunne lese av metallringen den hadde på venstre bein. Noko eg lukkast med. På ringen stod nummeret BA37204. Dagen derpå fikk eg vite at dette var ein fugl som hadde blitt ringmerkt på Låterskolten ved Røst som ein reirunge 5. juli 2016. Dette var nesten sjølvsagt første observasjon etter merking.

Storskarv ua. carbo, 3K (2. vinter), Haugsbygda hamn 21. januar 2018

Avstanden mellom Låterskolten og Haugsbygda er ca 659 km. 


Endelig!
Så skal vi litt ut av det maritime miljø. Eg har i januar, i tillegg til å skode måsar, brukt ein del tid på å prøve å lokalisere eventuelle svartstruper som måtte overvintre her på Sandsøya. Eg har sjekka fjøresona på heile den vestlige delen av øya, utan resultat. I haust som var, var det nemlig heile 6 årsungar av svartstrupe som ei lita periode holdt seg i Sandsvågen. Håpet har vore at nokre av desse kunne overvintre. Den 15. januar lukkast eg endelig med å lokalisere ei. På eit sauebeite i Våge holdt det seg nemlig ein hann. Og ikkje nok med det, den 18. januar, etter å ha relokalisert hannen på sauebeitet i Våge, kjøyrde eg lenger vest ut i Hellandsvågane, til eit område det brukar å overvintre svartstruper visst dei er på øya. Og der var det enda ei... Og ikkje nok med det, den hadde ringar på beina! Den 30. september i fjor fanga eg nemlig inn og ringmerkte ein av dei 6 fuglane, ein hann, som holdt seg i Sandsvågen. Var det den eg såg? For at eg skulle få lest av ringen måtte eg spele av litt song for å få den på litt nærmare hold. Normalt så ville eg ikkje forstyrra ein fugl slik unødig, men i og med at det her ville gi verifulle data om eg fikk lest av ringen, så måtte eg berre gjere eit unntak. Etter å ha satt på lyden tok det ikkje lenge før den kom flygande mot der eg satt i bilen for å sjekke ut kven det var som song. Etter å ha knipsa ein del bilder i det dårlige lyset, kunne eg endelig konstatere at det var den unge hannen som eg ringmekte i Sandsvågen i september i fjor som no holdt til i Hellandsvågane. Slike gjensyn er alltid like kjekke. No får vi berre håpe at desse hannane greier seg gjennom den siste delen av vinteren, slik at dei kan slå seg ned å få den lokale hekkebestanden på fote igjen. For etter å ha hatt så og seie årlig hekking av arten t.o.m. 2015, så har eg sidan det ikkje lukkast med å lokalisere hekkande fuglar på øya. Dette er første gong det har gått to år samanhengande utan hekking av arten her, sidan eg blei obs på at det fanst svartstruper på Sandsøya på starten av 2000-talet.

Her er eit bilde av fuglen frå den 18. januar. Fargeringen den har på høgre bein kan lesast av på mange timeters hold enten ved hjelp av foto, eller teleskop. 
Svartstrupe 2K M (SMN), Hellandsvågane, Sandsøya 18. januar 2018


Her er nokre bilder frå då den blei ringmerkt 30. september i fjor. Svartstrupa kan blant anna aldersbestemmast til 1K på slitte sving og stjertfjører. Den enklaste karakteren å sjå i felt, og som denne fuglen har, er kontrastar mellom nymytte 2. generasjons tertiærar som står i kontrast mot juvenile teriærar og/eller armsvingfjører. På venstre vinge har den kun mytt den inste teriæren, medan den på høgre vinge har mytt dei to inste. 
Svartstrupe 1K M (SMN), Sandsvågen, Sandsøya 30. september 2018

Svartstrupe 1K M (SMN), Sandsvågen, Sandsøya 30. september 2018

Svartstrupe 1K M (SMN), Sandsvågen, Sandsøya 30. september 2018


Andre observasjonar
Ellers så har det i perioda 5. januar - 26. januar blitt observert artar som: 
jordugle (3 ind. Storholmen 9. januar)
myrhauk (1 f-farga, Voksa, 13. januar)
tundragås ua. albifrons (2 3K+, Storevika, Sandsøya 15.-22. januar), 
vipe (fleire ind. på Sandsøya)
heilo (2 ind., Sandsøya 24. og 25. januar)